WIER
| data | 25, 26, 27 en 28 september 2008 |
| aanvang | 20.30 uur, zondag 28 september alléén om 15.00 uur |
| locatie | 50KV-station, Flemingstraat 101, Leiden |
| entree | € 10,- |
| info | www.fieldsofwonder.nl |
Op verzoek van het Kunstgebouw Zuid-Holland en het Erfgoedhuis Zuid-Holland,
presenteren wij de reprise van deze bijzondere en actuele voorstelling waarin we het publiek stimuleren om samen met ons op een creatieve manier naar de klimaatveranderingen te kijken. WIER neemt het publiek mee in een wonderlijke mix van dans, zang, vormgeving, geluid, locatie, performers en het publiek zelf!
Het Leidsch-Dagblad schreef over WIER:
"Fields of Wonder maakt prachtig gebruik van het gebouw. Alle middelen worden ingezet om de ervaring compleet te maken. Zelfs al voordat je de hal betreedt word je in de sfeer getrokken."
Pilot project WIER
Maart 2008, Leiden
Ooit zijn allerlei levensvormen uit zee komen kruipen. Uit de landdieren ontwikkelde zich de mens. Maar nog altijd dragen we de zee bij ons, in onze tranen die de zee zijn van onze ogen.
De eeuwenlange strijd tegen het water duurt voort. Onder het motto "Luctor et emergo" zegevieren wij over de zee: Wij worstelen en komen boven. Maar nu de poolkappen smelten en de kringloop van strijd en evolutie zich lijkt te sluiten, bestaat de kans dat leven op het land onmogelijk wordt en dat het zich zal terugtrekken in zee.
WIER neemt het publiek mee in een nieuwe ervaringswereld die we nog niet kennen, maar die in de toekomst misschien werkelijkheid wordt: de oeverloze zee die dan mogelijk onze biotoop wordt. De zee die dan letterlijk de basis wordt van ons bestaan, als leefmilieu en als leverancier van voedsel en materialen. Een nieuwe wereld, die op alle gebieden om aanpassingen van ons gedrag vraagt.
WIER doorbreekt de vaste patronen door onverwachte ontmoetingen mogelijk te maken tussen publiek, makers en
omgeving. Het brengt ons nieuwe ervaringen voor alle zintuigen, zodat we ons zullen openstellen voor en
verwonderen over deze onbekende wereld. Kortom; een eindeloze zee van nieuwe mogelijkheden.
Concept: Geert van der velden
Met medewerking van: Tebby Ramasike, Marta Lobato,
Cyndi van der Heide, Margarite Rol, Eugenie Gaiser,
Kristel Boekhorst.
Met dank aan: Aafke de Jong, Sue Jane Stoker, Jan Willem
Bok, Tahir Idouri en Mirjam Spoolder.
Pilot Voorstellingen:
1 / 2 / 7 / 8 / 9 maart 2008
1 / 2 / 3 / 5 / 6 april 2008
Aanvang: 20.30 uur, zondags alleen om 15.00 uur
Reserveren: info@fieldsofwonder.nl
Lokatie: 50KV-station, Flemingstraat 101, Leiden
Entrée: € 10,- Studenten kunnen hun CKV-bonnen gebruiken.
Open Atelier workshops:
zaterdag 8 en zondag 9 maart van
13.00 tot 17.00 uur en 11.00 tot 15.00 uur.
Tijdens de workshops o.l.v. choregraaf Tebby Ramasike,
wordt er gewerkt vanuit Afro-Butoh.
De workshop is voor iedereen toegankelijk en de kosten
bedragen € 70,00 inclusief 19% BTW (min. 10 deelnemers).
Pers
Leidsch Dagblad
3 maart 2008-03-28
Theater / Recensie Maarten Baanders
Onderdompeling in een ervaring op leven en dood
Hoge golven spoelen op je af. Een zilte geur bedwelmt je. Op een lichtbak ligt een vrouw. Ze komt in beweging, valt van de lichtbak en draait verkrampt rond in een enorme witte lap, die doet denken aan het schuim van de zee.
In 'Wier' wordt het publiek door de hal van het voormalige energieverdeelstation in Leiden-Noord geleid. Kunstenaar Geert van der Velden van Fields of Wonder heeft de hal ingericht tot een ruimte waarin beweging, film, objecten, lappen, geur, muziek,voedsel, licht en een kille temperatuur je onderdompelen in een toekomstscenario, waarin ons leven overspoeld wordt en zich voortzet in de diepzee. Het is het gevolg van het broeikaseffect. Ondergang dreigt, maar tegelijk voelt het aan als een terugkeer naar de oorsprong van het leven. Bewegingsperformers klimmen, rollen en spartelen verkrampt over de ballustrade, op de grond en in doorschijnende hanglappen. Het heeft iets van een begin. Levende wezens maken hun eerste bewegingen, hulpeloos, maar ook met de kracht van een gevecht om het voortbestaan. Maar naast deze prilheid zie je dat het leven ziek is. Er staan brancards. Afgietsels van hersenen, die ook iets van fossielen hebben, drijven in waterbakken. Mooi wordt dit dubbelgevoel ook opgeroepen door een vrouw, die na moeizaam geklauter op haar buik onderin een winkelwagen belandt en over de vloer beweegt, snel en spartelend als een zeeschildpad.
Verderop doemt een laboratorium op, waarin ook weer oorsprong en ondergang van het leven samengaan. Je ziet gifvaten, jerrycans en witgejaste vrouwen. De mens vergiftigd en vernietigt het leven. Maar ook zie je een overzicht van de groeistadia van foetussen en een omgekeerde evolutie, een reeks plaatjes van mens tot waterdier. En een van de vrouwen is niet alleen laborante, maar draagt ook nieuw leven in haar buik.
Deze onheilspellende dubbelzinnigheid zet je gevoel prachtig op losse schroeven. Je krijgt stof tot nadenken, maar ook onderga je emotioneel wat zo'n levenstrijd met je doet. Je voelt de eenzaamheid van beginnend leven en van de strijd tegen de dood. Je voelt de wanhoop van moeizaam bevochten bewegingen. Je voelt de diepzwarte dreiging van lappen zeewier in het geheimzinnige licht, en ook de behaaglijke warmte als je in het laboratorium soep en hapjes van wier en zeedieren krijgt.
Fieldsof Wonder maakt prachtig gebruik van het gebouw. Alle middelen worden ingezet om de ervaring compleet te maken. Zelfs al voordat je de hal betreedt word je in de sfeer getrokken. Water sijpelt binnen bij de trap. De ramp is al begonnen. De expositie met wier en hersenen in de wachtruimte kan je niet meer geruststellen.
L.OS. magazine
Maart uitgave
Tekst Rosalie Keijzer
Wier
De onderwaterwereld van de toekomst
Fields of Wonder maakt theater op verrassende locaties. Geen vast script, elke avond kan anders verlopen. Wat gebeurt er wanneer Nederland onderloopt? Gaan wij dan terug naar de zee waar we vroeger juist uit zijn voortgekomen?
Wanneer ik aan kom bij het gebouw waar de voorstelling Wier gaat spelen, vraag ik me af of ik toch misschien verkeerd ben gefietst. Hier kan toch nooit een theaterstuk plaatshebben? Enigszins huiverig duw ik de zware deuren van het 50KV-Station open en stap binnen in wat eruit ziet als een leegstaand gebouw. Ik hoor mensen praten – gelukkig, er zijn mensen! - en loop erop af. Ik kom in een grote ruimte met verschillende doeken en objecten. Het heeft een hoog plafond en de ramen zijn afgeplakt.Theatermaker Geert van der Velden staat te overleggen met een van zijn spelers. "Hier is het dus. Hier spelen wij de voorstelling Wier", zegt Geert enthousiast. Het is koud en donker. Mijn eerste vraag lijkt me duidelijk: waarom deze lokatie? "Wanneer je een theater binnenstapt, denk je: ik laat me verrassen. Dit gebouw doet dat vanzelf. Je zit niet op een stoel, maar wordt teruggeworpen tot jezelf en hoe je je verhoudt tot de omgeving. In deze tijd waarin zo'n beetje alles kan, is het moeilijker mensen te verrassen. In een theater ben je beperkt. Je bent gebonden aan tijd en bepaalde veiligheden. Op een locatie als deze kun je veel uitproberen."
Nori
Ik zie zeewier om paspoppen hangen en er hangen grote stukken van het goedje in de ruimte. Geert legt uit dat het nori is, zeewier waar sushi van wordt gemaakt. Hij vond het een mooi materiaal om te gebruiken en vroeg zich af wat er nog meer mogelijk is met wier. Het zette hem aan het denken over de klimatologisch veranderingen. Wat als Nederland deels onder waterstaat? Kunnen wij ons aanpassen aan een leefwereld onder water? Zo werd Wier geboren. Geert schrijft geen scripts; een bedachte voorstelling bevat immers geen verrassingen. Geert wil een stuk laten ontstaan. Zodra dingen bij elkaar komen, zoals nu met de nori en de locatie, ontstaat creatie. Het publiek moet eerst de ruimte aftasten. Het eerste wat de bezoekers zien zijn twee woorden: Toekomst en Verwachting. Dit zet ze al aan het denken. Wat gaat er komen? Welke verwachtingen heb ik van het stuk? Door de locatie word je bovendien even uit de werkelijkheid gehaald. In een theater zit iedereen naar het toneel tekijken, maar hier loop je door de onderwaterwereld heen en heb je contact met elkaar. Het is niet wat je ziet, maar wat je ervaart. Normaal verwisselt het toneel, maar doordat je zelf in het beeld zit,verwissel je zelf het perspectief. Je bepaalt zelf waar je staat, hoe je je verhoudt tot de ruimte en zo ontstaan er nieuwe verhoudingen. Daarnaast staan de spelers niet veilig op het toneel. Voor Geert als theatermaker is dat erg bijzonder. "In het theater kan dat niet. Hier hoor je geluiden van buiten. Dat geeft veel vrijheid en originaliteit. Dat is iets wat ik vaak mis. Er is geen creativiteit in dit tijdperk. Wat je hier ziet, interpreteert iedereen anders. Dat ligt aan je leeftijd en ervaringen of herinneringen. We willen dat iedereen zijn eigen voorstelling beleeft."
Onleids
De voorstelling Wier bestaat uit theater, dans, film en kunst. Doordat er geen script of choreografie is, kan elke avond anders verlopen. Het is geen verhaal van A tot Z, maar meer fragmenten. De spelers ontdekken door te doen en dat inspireert hen om tot nieuwe ideeën te komen. Fields of Wonder zoekt naar originaliteit. "Het is tegenwoordig veel van hetzelfde", vindt Geert. "Elk land heeft zijn Idols. Maar wat is nu de originaliteit van Leiden? Kun je niet iets opzetten wat Leiden een eigen gezicht geeft? Daar zijn wij naar op zoek en dat maakt onze producties zo bijzonder. Het is toch telkens verrassend. We horen ook vaak dat het onLeids is, omdat het nog niet betsaat. "Fields of Wonder zet mensen automatisch aan het denken. Let op, dit is er aan de hand, word wakker! Naast het visuele aspect, bevatten de voorstellingen inhoudelijk belangrijke boodschappen. Zonder wetenschappelijk te worden, prikkelt Fields of Wonder op nader onderzoek uit te gaan.